Gedenkwaardig

25 jaar Mannenkoor ‘DATHEEN’ te Leiderdorp

Het begon ruim 25 jaar geleden. In het ouderlijk gezin van onze dirigent, Jan Rijsdam, werd veel gezongen Met een eigen organist en een aantal broers klonken de psalmen al snel meerstemmig door de kamer. Toen daar nog een zwager bij kwam, die een echte ‘bas’ bleek te zijn, begon het op een koortje te lijken. De wens tot oprichting tot een mannenkoor werd mede door de bevriende broeder D. van Driel gedragen.

Dit was de bakermat van ons koor Datheen, wat kort daarna door een klein aantal liefhebbers is opgericht. Door alle mannen van onze gemeente te bezoeken, kwamen ze ook bij mij met het verzoek mee te zingen in een mannenkoor in oprichting. Na enige aarzeling heb ik beloofd om in ieder geval bij de start aanwezig te zullen zijn. Er waren achttien mannen op die avond in september 1984. Na enige uitleg wat de bedoeling was, werden we gestemd en ingedeeld in partijen.

Erg gemoedelijk en opbouwend werden we in de geheimen van de koorzang ingewijd. Voor sommigen was het een openbaring dat je op een notenbalk zoveel informatie kon vinden. Een probleem was om dat te vertolken met je eigen stem en je partij vast te houden. Wonderlijk, dat na verloop van tijd vierstemmig gezongen werd, ook door mensen die geen noot van een koe konden onderscheiden.

Er werd een bestuur gekozen, een reglement geschreven, afspraken gemaakt. Een naam voor het koor hadden we nog niet. Na enige discussie werd dat Datheen. Een man die veel voor de kerk en in het bijzonder voor de kerkzang betekend heeft.

Het koor groeide. Er was in de wijde omgeving geen mannenkoor van onze signatuur, zodat van Hoek van Holland tot Nieuw Vennep en oostwaarts tot Woerden aan toe de liefhebbers elke vrijdag naar ons koor kwamen voor de wekelijkse repetitie. Een gezellige tijd, zeker. Met Kerst durfden we het nog niet aan, maar kort daarna hadden we onze eerste uitvoering.

In 1988 was het vierhonderd jaar geleden dat Datheen gestorven was. Daar moet je wat mee als je koor naar hem vernoemd is. Er werd besloten een lp op te nemen met psalmen van Datheen en het ‘Eigen geschrift’. Het is gelukt. Prachtige, gedragen koorzang, met een ‘eigen geluid’, een LP, met als titel: ‘Als een hert gejaeght’. Later is daar een cd van gemaakt. Bij verschillende gelegenheden zijn er nog meer cd’s opgenomen in de loop der jaren, maar dat was nooit ons hoofddoel.

Na een groeiperiode, kregen we ook te maken met terugval. Regionaal werden er meerdere mannenkoren opgericht zodat er een verdunning optrad, sommigen leden verhuisden of vertrokken om andere redenen.

Toch bleef er een harde kern over die niet anders willen zingen dan de psalmen en de onder ons bekende geestelijke liederen, zonder teveel opsmuk, helder en hopelijk tot stichting en opbouw van het kerkelijk leven. Maar bovenal, dat het vruchten zou mogen voortbrengen met diepgang en eeuwigheidswaarde.

Dan kan het gebeuren dat een psalm die we allang kennen ineens na zoveel keer zingen, inhoud krijgt, zodat we op dat moment niet verder kunnen zingen.

Die dirigent van hierboven hebben we nog steeds. Al 25 jaar lang. Er zijn ook leden die zolang meezingen, en die bij uitzondering verzuimen. Dat zegt toch wel iets, denk ik.

Wat de toekomst betreft, die is voor ons verborgen. We hopen en bidden dat de Heere ons Zijn gunst wil schenken, niet om de kunst, maar om Zijn Naam te loven en te prijzen, nu, maar hopelijk tot in alle eeuwigheid.

Rijnsburg/Leiderdorp,
Jaap Colijn